Een Maasgewaad. Ik zou me graag eens kleden als de Maas. En daarmee bedoel ik niet: een leuke, gelaagde blauwe outfit dragen die associaties opwekt met beekjes en libellen, iets van zwierige stof. Dat niet.
Ik wil het zo, dat mensen die ik tegenkom werkelijk in verwarring zijn. Dat ze een stromende entiteit voor zich zien. Een natuurwezen. Een hybride van water en mens. Ik wil dat pas op het tweede gezicht duidelijk wordt dat ik daar ergens zit, in al dat water. Tussen levende vissen en wier doemen mijn ogen op, de mond mimiekt hallo.
Wat ik zal moeten doen om tot zo’n gedaante te komen, is te bellen met Uyra Sodoma in Brazilië. Uyra is Indígena em contexto de diáspora, trans e ativista de Direitos Humanos (Inheems persoon in diaspora-context, transgender en mensenrechtenactivist) en ze heeft iets begrepen waar ik de vinger niet achter krijg. Uyra weet werkelijk te versmelten elementen uit de natuur. Daarmee bedoel ik niet dat ze goed gecamoufleerd is of zo, nee. Bij Uyra zie je tegelijkertijd mens en regenwoud. Ze bestaan in elkaar. Uyra, zou ik haar vragen, Uyra hoe toch, laat ik mijn mensenvorm een beetje los zodat de boel kan stromen? Iedere dag, werkelijk altijd, wacht er iemand bij de Maas. De Maaswachter in kwestie verblijft in een Maaswachtershuis. De wachters dragen Maaswacht, een project van SoAP, TAAT en de Maas. Wil je meedoen? Stuur een mail naar maaswacht@gmail.com