fantasie
Op de fiets (het vroor een graad) ontsprong de fantasie dat het zó koud zou zijn – dat zo’n stevige golf van bevriezing over het land zou zwepen – dat de rivier die naast ons stroomde tot stilstand kwam. Wij dan, zouden doorfietsen over het rode pad en uitkijken over een lange reeks geharde golven. We passeerden een boot. Het rood van de romp stak af tegen het harde grijs van lucht en ijs. Stemmen klonken. We hoorden geploink en gekraak. Misschien wel, moesten we de schippers een handje toesteken. We parkeerden de fiets tegen een koude lantaarnpaal en klauterden over alles wat bevroren was.
realiteit
Rivieren kunnen daadwerkelijk bevriezen. De Maas kwam tot stilstand in ’63. Op de voorpagina van de Volkskrant van 26 januari staat een foto van vier mensen aan een tafel, daaronder de tekst: De uitgevroren pontvaarders van Cuyck vermaken zich uitstekend. Midden op de bevroren Maas leggen de vrouwen* een kaartje, de oren warm ingepakt om het hoofd koel te houden. Tafel en stoelen, koffie en een koekje, alles is compleet.
Elke dag wacht er iemand bij de Maas. Elke dag. Dat is gewoon zo. Die iemand doet dat vrijwillig (jij kan ook een Maaswachter zijn als je wilt, mail naar maaswacht@gmail.com). Maaswacht is een samenwerking tussen de rivier de Maas, TAAT en SoAP.
*hier verdraai ik een feit