Mosasaurus
Er was een dier: groot als een dino, bloeddorstig en wild als een dino, met klauwen en tanden als een dino, een naam als een dino, levend in de tijd van dino’s, etende andere dino’s; maar er desondanks geen was.
Het betrof een waterhagedis, eentje van een meter of elf in lengte. Het monsterlijk dier zwom in de buurt van Maastricht: een Maastricht, let wel, dat bij lange na nog niet bestond. Het lag bodem te zijn, van een sub-tropische zee.
Samengevat zwom er dus een niet-dino, in de buurt van niet-Maastricht, in water dat de niet stroomde als de Maas. En toch is het dier naar de rivier vernoemd.
Het is een verdrietig gegeven misschien, dat de dino’s en Mosasaurus zijn uitgestorven, maar voor onze Maaswachters komt het wel uit. Fijn dat ze niet te hoeven vrezen dat er een overweldigend eng prehistorisch monster uit het water opduikt, du moment dat ze bij de rivier staan te wachten. De Maaswachters, namelijk, zetten zich elke dag langs de Maas. Iedere dag opnieuw is er iemand aanwezig bij de rivier in het kader van Maaswacht: een samenwerking van TAAT, SoAP en rivier de Maas.