De dingen die mensen elkaar leren op het internet
Het wilde zo lopen, dat ik mijn excuses aan moet zien te bieden aan een kat. Het betref de kat van de buren. Ik hed haar laten schrikken door blaffend als een hond achter haar aan te rennen toen ik zag dat ze snuffelde aan het stuk zalm dat ik even tevoren op tafel in de tuin had gezet. Nu, het was mijn eigen fout: ik had het onbeheerd achtergelaten, dacht snel het huis in te piepen om mayonaise en een glas witte wijn. Bij terugkomst echter, spotte ik een opgeheven staart. Het hartvormig neusje van Minoemie besnuffelde de vis. Ik wist: het was een kwestie van seconden voordat het ruwe tongetje (dat tongetje waarmee vacht en andere delen van het lichaam zo grondig worden gereinigd), dat bacterie-rijke tongetje, contact zou maken met het roze vlees.
Ik heb haar een boom in gejaagd en dat was niet goed, ethisch onacceptabel. De manier waarop – het geblaf, het rennen – was overdreven en ongepast. Bovendien heb ik de situatie zelf veroorzaakt.
Nu dus, wil ik haar mijn excuses aanbieden en ik weet niet hoe. Gelukkig is er het internet. Ik zocht en vond een stappenplan, geschreven door een professional, een kenner van kattegedrag. If your cat is too angry or upset, your apology will mean nothing to him or her and will most likely result in you getting slapped across the face. Dat is nuttige informatie. Ik ga het goedmaken met Minoemie, over een tijdje.
T is waar. Mensen kunnen elkaar van alles leren, daar hoeft echt geen hiƫrarchische structuur aan te pas te komen. En het proces hoeft heus niet te worden afgesloten met een diploma of certificaat. In Nazareth, een wijk in Maastricht, kan je voor onderlinge uitwisseling van expertise terecht. Op 27 en 28 augustus kan je naar KAN.