Bloed kruipt waar het niet gaan kan en licht doet dat ook. Met een schietende beweging doet het dat. Het springt tevoorschijn en verstopt zich achter de bank. Er gaan verhalen rond (nee hoor, dit verzin ik) over dozen — verhuisdozen, schoenendozen en beautycases, urnen zelfs — waar licht uit komt. Geen lamplicht, niet iets met een sensor en een batterij of zo. Nee gewoon licht, daglicht. Daglicht van dagen terug, opgeslagen in zo’n doos. In de doos gekropen op het moment dat hij open stond waarschijnlijk.
Ach ja. Licht. Het doet van alles. Achter onze rug. In onze oogbollen. Licht is een speelse, een snelle. Het buigt de hoek om, sluipt de trap af, flitst dan naar buiten (ik verzin dit).
Vinny Jones werkt met licht. Ze is scenograaf. Ze werkt met licht in ruimtes, maar op de een of andere manier doet ze dat anders dan anderen. Traditioneel lichtwerk vraagt van toeschouwers om onder de indruk te zijn van wat ze zien. Vinny’s werk gaat voorbij het oog, doet iets met het hele lijf. Het appelleert aan een sensorische herinnering. Als met een haakje haalt ze iets onnoembaars in je naar boven.
Van 5 to 18 januari is Vinny Jones in residentie in de Cultuurhuis de Brakke Grond. In februari, tijdens Beyond The Black Box kan je haar Blue beyond the Black Box komen ervaren.