De eerste film ooit, Sallie Gardner at a Gallop, ving drie seconden uit het leven van een paard en haar jockey. Mensen maakten de film om te bewijzen dat een paard tijdens het galopperen even – heel even, echt maar heel, heel even – helemaal loskomt van de grond. Er zit dus een zweefmoment in de galop: dan hangt er zeshonderd kilo aan warm, geurig leven in de lucht.
De eerste film was niet esthetisch bedoeld, maar als middel voor onderzoek. Hij ontleedde een renbeweging; ving hem in 24 beelden, elk met een aparte foto-camera gemaakt. De eerste film is was daarmee ook meteen de eerste stop-motion en de eerste loop. De beelden staan op een ronde glazen schijf. Het laatste sluit naadloos aan op het eerste. Zolang de schijf draait, galopperen Sallie en haar jockey onvermoeibaar door naar de einder.
Soms verschijnt er een alternatieve montage van een film: wordt ie geremastered of zien we een director’s cut. In het geval van Sallie is te pleiten voor een nieuwe montage, eentje waarin het beeld van het zweefmoment 24 keer op de schijf wordt gezet. Zo vliegen Sallie en haar jockey onvermoeibaar door.
Salomé en Geert ontleden — al doende, op het podium — de natuur van de struikel en maken je deelgenoot. Op 17 april doen ze de voorstelling in de buitenlucht bij in KAAP, in Brugge. Op 30 april struikelen ze tijdens HOPLA.