Mensen zeggen weleens, steeds vaker: dat resoneert bij mij. Ik denk dat deze film zal resoneren in de samenleving. Resoneert dat idee bij jullie?
Ik moest even wennen. Het klonk wat nuffig en theoretisch in de oren, wat vergezocht. Resoneren. Toen ben ik ervan gaan houden. Want zie: dat resoneren brengt ons een taal van trilling en weerklank, van snaren die worden geraakt en gebeurtenissen die nog lang in ons nazingen.
Wat resoneren extra leuk maakt, is dat er een fris mensbeeld in verscholen zit. Anders dan de gangbare ideeën van de mens als productief wezen, dat de beste versie van zichzelf moet zien te worden blablabla, suggereert resoneren dat we verwant zijn aan de cello, de trommel en de gitaar. Geluiden en ideeën komen bij ons binnen, alwaar ze weerkaatsen, galmen en nog even rond blijven hangen.
Natural Contract Lab gebruikt een woord uit dezelfde categorie, ook van de klankkast-achtige soort en mogelijk een even zo verrijkende toevoeging aan de taal. Ze spreken over enchoiring with, wat we zouden kunnen inzetten als een koor vormen met, of korter: ver-kooren.
Je kan het ver-kooren meteen in de praktijk gaan bezigen: deze maand organiseert Natural Contract Lab ENCHOIRING-WITH — A New Cycle. Op zaterdag 17 oktober (en, alvast vooruitkijkend: ook op zaterdag 14 november) kan je met het lab enchoiren met rivier de Szenne. Caroline Daish, Patricia Van Cutsem en Tania Soubry brengen mensengroep en waterrivier samen, opdat er een soort-overschrijdend koor kan ontstaan, dat soort-overschrijdende liederen zingt.