Stel je voor dat de stad niet de gebouwen is, maar haar inwoners.
Immers: het steen ademt niet. Asfalt doet niets dan liggen. De tram rijdt niet uit zichzelf.
Een stad gemaakt van inwoners is een zachte stad. Een lijfelijke stad. Een stad van leven en sterven. Iemand hangt rond in het park, iemand brengt een bloemetje langs bij een buur, iemand haast zich naar het kinderdagverblijf, iemand doet een pitch, iemand bestudeert zijn vertyfte gezicht in de spiegel van de wc van een nachtclub.
Als je bedenkt dat de stad haar inwoners is, dan zou ze plotsklaps van vorm kunnen veranderen: gooit ieder opeenvolgend de handen in de lucht, zo’n wave als in een voetbalstadion, dan rimpelt de stad. Wanneer allen plotsklaps schreeuwen, schudt ze.
Met A Mass on the Move onderzoeken Benjamin Vandewalle en Johannes Bellinkx de bewegingsmogelijkheden van de stad, de zachte stad. Hoe kan het zachte zich bewegen binnen het steen? Was is de potentie van een massa, een niet-intimiderende, maar invoelende massa? Van 3 tot 5 september in Brussel en van 14-20 september op het Metropolis festival in Kopenhagen. Haakt aan en beweeg de stad!