Op Oros Athos, Griekenland, wonen monniken en monniken alleen. Ieder op het eiland heeft een baard; dat is belangrijk daar — de baard. Met baardlozen kunnen ze niks. Geen vrouwenvoet betreedt het eiland, geen kindervoet, geen slungelige-jongen-met-vlassig-snorretje voet, geen volwassen- man-met-uitgevallen-haren voet. Ze moeten je er niet hebben. Bij de baard trekt men de lijn: een gezichts-dominerende baard is een vereiste.
Goed. Heb je zo’n baard, dan gaan de deuren voor je open en krijg je (naar het schijnt) van alles te zien: een klooster aan zee met prachtige gebedsruimtes en fresco’s en een atelier waar men orthodoxe beeltenissen maakt. Hier en daar ook, hangt een klok.
Die klokken van Oros Athos, daar is het in dit tekstje om te doen. De klokken op Oros Athos worden dagelijks verzet. Iedere morgen opnieuw. De tijd start bij opkomst van de zon. Bij zonsopkomst is het o:oo uur. Vanaf daar telt men door. Het eiland van de baarden dus, volgt de zon.
En is dat eigenlijk niet slim? Stemt ons lijf immers, de innerlijke processen niet af op het licht? Zijn we niet helderder en nieuwsgieriger en uitbundiger op een zomeravond dan in de winternacht? Is het niet heerlijk de tijd vergeten op dagen waarop de zon bijna niet meer zakt?
En is zo’n eindeloze zomerdag niet een perfecte tijd om samen op te trekken, te leren en bestuderen? Zoiets heeft Robert Ssempijja misschien gedacht, toen hij overging tot de organisatie van een zomerkamp. Tijdens het Black Study Summercamp komt hij in Zweden samen met andere makers van kleur om ervaring uit te wisselen en ideeën. Het summercamp vindt van 20 tot en met 24 juli plaats in Dansplats Skog, in Gävleborg te Zweden.