De Maas stroomt. Hij stroomt door het landschap, bovenal, maar tot een eeuw geleden deed hij dat ook langs zomen en boorden, mouwen en rokken. Langs rimpelvingers stroomde hij, en onder gesprekken door.
Lange tijd namelijk, een eeuw of wat, wasten vrouwen (het waren altijd vrouwen) hun vieze goed in het kraakfris water van de Maas. Ze laadden het textiel van een heel huishouden op hun kruiwagen, duwden die naar een stroomversnellend stuk rivier. Aldaar zaten ze de hele dag, op hun knieën, te soppen, kneden en knuppelen. Met een stuk hout sloegen het vuil van de vezels. PATS! PATS! Zeep bestond uit een mix van urine en as.
Zo ging het iedere maandag, het hele jaar. Zomer en winter, regen of ijs. Wat was het mooi geweest de Maas van bovenaf te filmen op zo’n dag. De rivier te volgen van begin tot eind: het glinsterend water, de witte lakens, de zwoegende ruggen, in te zoomen op knedende handen misschien.
En wat was het vervelend geweest dat werk te doen, elke maandag. Er zijn er, die beweren dat de wasmachine ’s werelds beste uitvinding is ooit gedaan, dat de wasmachine een standbeeld verdient, en misschien hebben ze gelijk.
Hoe dan ook. Het is nu anders. Alles is anders. Om iets te noemen:
1) de Maas is ernstig bevuild geraakt. Niet door urine, noch door die as, noch door de vlekken uit de was.
2) vieze onderbroeken hoeven het huis niet langer te verlaten. Wassen is een indoor experience geworden; een experience bovendien, die je in je eentje beleeft.
Ook in juli is er elke dag iemand aanwezig bij de Maas. SoAP, TAAT en de rivier de Maas werken samen aan Maaswacht, een lang lopend werk waarbij er iedere dag gewacht wordt. Wil je dat ook eens doen? Mail naar maaswacht@gmail.com